Ovaj kameni masiv nalazi se oko osam kilometara nizvodno od Tekije i ističe se kao prvo uzvišenje istočno od Brzujke. Sa rumunske strane Dunava posebno je uočljiv i prepoznatljiv, dok se sa srpske obale vidi samo sa pojedinih tačaka, poput dela Đerdapske magistrale u blizini ušća Dževrinskog potoka.

Za razliku od obližnje Dževrinske grede, sa kojom ga često mešaju, Dževrinski kamen je samostalan olistolitski blok. Njegova donja strana se klinasto uklapa u formaciju krednih slojeva, što potvrđuje njegov izdvojeni geološki položaj. Upravo ta osobenost čini ga vizuelno upečatljivim orijentirnim mestom na ulazu u Đerdapsku klisuru.

U podnožju vrha nalazi se mali hladni izvor slabe izdašnosti, dok se na samoj obali Dunava nekada nalazio subtermalni izvor poznat kao Dževrinska banja. Ovaj izvor, sa temperaturom vode višom od običnih hladnih izvora ali nižom od tipičnih termalnih, bio je lokalno značajan, ali je potopljen nakon stvaranja akumulacionog jezera hidroelektrane Đerdap.

Iako se retko spominje u literaturi, Dževrinski kamen ima poseban značaj kao geomorfološka i pejzažna celina. Njegova istaknuta silueta sa rumunske strane reke, izdvojenost od glavne grede i sećanja na nestalu Dževrinsku banju daju mu i prirodnu i kulturno-istorijsku vrednost u okviru Đerdapske klisure.